Jos Spiertz, autodidact en beeldhouwer. Natuurlijke vormen gekneed uit klei vertaald naar steen, brons en gietijzer.
In het begin zijn er alleen maar een model en klei, nog geen idee of ontwerp. Dan ontstaat er een vrouwenfiguur. Mijn handen werken aan het kleimodel. Duwen, voelen, kneden, strijken en zien wat er met de vorm gebeurt.
Delen zijn herkenbaar, andere in beweging. Sommige lijnen vormen een landschap, andere vertalen zich naar benen of heupen. Het oog volgt een vloeiende omzetting, een droom, gedachte of alleen maar beweging.
Elk beeld is een tweeluik. Een deel van het lichaam is herkenbaar, realistisch gevormd en voelt aan als de huid. Het andere prikkelt de fantasie. Dit is het expressieve sensitieve bewegelijke deel. Dan is er de overgang van zachte kneedbare klei naar de harde steen. Hier valt niet meer te vormen met de handen, maar enkel met de machine. Eerst wordt de ruwe vorm opgezet, waarna er steeds kleinere delen van de steen verwijderd worden tot enkel stof overblijft. De beelden worden als het ware uit het stof geboren. Met de machine maak ik dezelfde bewegingen als mijn handen in de klei. Plooien ontstaan, heupen, billen en benen komen tevoorschijn. Dan breekt het moment aan waarop het kleimodel wordt weggelaten en ik alleen nog maar met de steen bezig ben. Vervolgens ga ik aan de slag met hamer en beitel, waarna het schuren en polijsten volgen. Telkens weer de bewegingen in het beeld perfectioneren.
Kijken met je vingertoppen en handen die de bewegingen voelen. Met mijn ogen kies ik uiteindelijk ‘het moment’ om haar op een sokkel te mogen plaatsen.
Het beeld is klaar.
Voor meer beelden en sculpturen ga je terug naar de homepage.